Αν κόψεις κι άλλο το μισθό τότε θα αγοράσω λιγότερα πράγματα και θα πάρεις λιγότερο φόρο. Αν αυξήσεις τους φόρους τότε θα αγοράσω ακόμα λιγότερα πράγματα και θα πάρεις ακόμα λιγότερους φόρους.
Φαντάσου να είχαμε ένα Υπουργικό Συμβούλιο με γλώσσα αγοραία, να χυδαιολογεί στη Βουλή, όχι σαν τον Βουλγαράκη, ακόμα χειρότερα, αλλά, ο λόγος του συμβόλαιο: ο προϋπολογισμός ας πούμε να μην πέφτει έξω, οι εξαγγελίες να υλοποιούνται, οι υποσχέσεις να πραγματοποιούνται, τα σχέδια να ολοκληρώνονται ...
Για διάφορα πράγματα καταλαβαίνω πως είχα κάνει λάθος. Ας πούμε ποτέ δεν κατάλαβα πόσο άσχημα είναι τα πράγματα. Όχι μόνο από οικονομικής πλευράς αλλά και από πνευματικής και ηθικής και κοινωνικής και διοικητικής και πάει λέγοντας. Είχα μια ιδέα ότι το αλάτι έχει χάσει την αλμύρα του αλλά εδώ φαίνεται ότι η θάλασσα έγινε ροδόνερο. Δεν έχει σημασία ότι δεν τα δημοσίευσα, δεν ζω δημοσιεύοντας όμως ξέρω τι σκεφτόμουν και τι πίστευα πριν από δύο και πέντε χρόνια.
Αυτή η αποτυχία μου να καταλάβω και να εκτιμήσω σωστά την κατάσταση με κάνει περισσότερο προσεκτικό όταν ανοίγω το στόμα μου.
Αντίθετα, όλοι αυτοί που μας έφεραν εδώ λέγοντας απίστευτες μαλακίες, δίνοντας υποσχέσεις που δεν μπόρεσαν να τηρήσουν και κάνοντας σχέδια που δεν μπορούν να εφαρμόσουν, όλοι αυτοί δεν διστάζουν να πουν ότι είναι οι μόνοι που έχουν την λύση και πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων. Κάποιοι από αυτούς προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην πατρίδα τουλάχιστον 30 χρόνια. Και παίρνουν μέτρα για την βία στα γήπεδα, την φοροδιαφυγή, την πολυνομία και το χάος των διατάξεων με τις οποίες διοικείται η χώρα, για να πιάσω μόνο την άμεση επικαιρότητα.
Και οι παλιότεροι ενθοπατέρες καταφεύγουν στην δικαιοσύνη ζητώντας τις αναδρομικές αμοιβές που δικαιούνται για τις υπηρεσίες που προσέφεραν.
Θα έπρεπε ο κ. Σισέ να γνωρίζει ότι μπορεί να είμαστε ένας λαός και μία χώρα με πολλά προβλήματα, όμως στη χώρα αυτή υπάρχουν θεσμοί και ένας από αυτούς είναι ο θεσμός των προέδρων των μεγάλων και ιστορικών συλλόγων.
Θα μπορούσε να είναι και μαργαριτάρι από διαγωνίσματα γυμνασίου στην πολιτική αγωγή αλλά είναι Σωκράτης Κόκκαλης σε γραπτή δήλωση, όχι εν τη ρύμη του λόγου - (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=4622895)
Κυκλοφορεί ότι ο Λιάπης ως υπουργός πολιτισμού έπαιρνε και ΕΚΑΣ. Και λοιπόν; Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει ένας απατεώνας στην Ελλάδα με γειά του και χαρά του. Φαίνεται όμως ότι υπάρχουν αρκετές χιλιάδες άνθρωποι που παίρνουν ΕΚΑΣ
Και αυτό είναι το πρόβλημα, όχι η ατομική περίπτωση, ένας άνθρωπος που μπορεί με κάποιο τρόπο να κλέβει ή απλώς να πέρασε απαρατήρητος αλλά το φαινόμενο, το γεγονός ότι μερικές χιλιάδες άνθρωποι το κάνουν αυτό.
Δεν λέω να την γλιτώσει ο Λιάπης αλλά δεν έχει κανένα νόημα να κάτσω να τον δικάσω κι ούτε θα με ενδιέφερε το θέμα αν ένας μόνο άνθρωπος στην Ελλάδα είχε καταφέρει να κάνει αυτό το πράγμα. Αν όμως αυτοί είναι 20.000 και αν σκεφτούμε ότι μιλάμε μόνο για συνταξιούχους, τότε όλοι ξέρουμε κάποιο έλληνα συνταξιούχο που παίρνει εκας χωρίς να το δικαιούται.