Πολιτική ανυπακοή

Αν οι συγκοινωνίες δεν αξίζουν το εισιτήριο μας (που είναι για μια πολύ συγκεκριμένη διαδρομή που θα πραγματοποιηθεί), τότε οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αξίζουν την συνδρομή μας;  

  
  

Οι άθλιοι

Τα πλημμελήματα παραγράφονται σε πέντε χρόνια. Αν για παράδειγμα δεν πληρώσω εισιτήριο μια φορά, ο νόμος μπορεί να με ψάχνει για πέντε ολόκληρα χρόνια να με δικάσει.

Αν υπουργός κλέψει την πατρίδα το αδίκημά του παραγράφεται, δεν μπορεί καν ο νόμος να ψάξει αν είναι ένοχος ή όχι, δυο βουλευτικές περιόδους μετά, δήλαδή, μετά από πολύ λίγους ή μερικούς μήνες, ανάλογα την συγκυρία, δεν μπορεί να γίνει καν ανάκριση. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ και να κάνει ένας υπουργός είναι σαν μην έγινε μερικούς μήνες μετά.

Για να αλλάξει η παραγραφή των υπουργών πρέπει να αλλάξει το σύνταγμα. Όμως αυτοί ακριβώς οι υπουργοί που προστατεύονται από αυτό το σύνταγμα μπορούν να αλλάξουν (στην Βουλή βεβαίως βεβαίως) και να κανονισουν αν αυτό ή εκείνο είναι πταίσμα ή πλημμέλημα, μπορούν ακόμα και να αλλάξουν το διάστημα παραγραφής για όλα τα πλημμελήματα, και να το κάνουν ας πούμε 20 ή πενήντα ή εκατό χρόνια. Με νόμο, Στη Βουλή. Δημοκρατικά. 

Να καλέσουμε και τον Ιαβέρη. 

Η κατάσταση των πραγμάτων

Αν 1.000.0000 ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν παρακρατήσει από 5.000 ευρώ ΦΠΑ τον χρόνο, τα προηγούμενα 20 χρόνια, έχουμε ένα σύνολο 100 δις ευρώ που δεν αποδόθηκε. (Μόνο από ΦΠΑ). Μπορούμε πολύ εύκολα να φτιάξουμε κι ένα υπολογισμό με 25 χρόνια και 200 δις ευρώ.

 Φυσικά υπάρχουν κι άλλοι που έχουν κλέψει περισσότερα όπως επίσης είναι πιθανόν να έχουν ασυλία ή τα αδικήματά τους να έχουν παραγραφεί. Κάποιοι στιγμή πάντως κάποιοι θα την πληρώσουν. Όχι γιατί φταίνε περισσότερο από τους άλλους αλλά για να αθωωθούν οι άλλοι. Είναι δύσκολο να βρεθούν αυτοί που θα την πληρώσουν γιατί πρέπει να ικανοποιούν το λαϊκό περί δικαίου αίσθημα, να είναι δηλαδή και λίγο μούρες αλλά και να μην έχουν πολλούς άσσους στα χέρια τους και πάρουν κι άλλους μαζί τους. Εκτός κι αν βρεθεί ενδιάμεση λύση με πεθαμένους και διαφυγόντες στο εξωτερικό που μετά από καμμιά δεκαριά χρόνια θα πάρουν χάρη.

Να θυμίσω ότι μετά την Κατοχή εκτελέστηκε ο Πούλος αλλά οι δοσίλογοι αποτέλεσαν τον εθνικό κορμό. Η διαφθορά μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει όσο και να μικραίνει η πίτα. Σημασία έχει να γνωρίζεις τους σωστούς ανθρώπους στις σωστές θέσεις την σωστή στιγμή. Και οι σωστοί άνθρωποι όταν σκέφτονται για το μέλλον δεν σχεδιάζουν καιρούς που δεν τους χρειάζονται και καταστάσεις που δεν τους περιλαμβάνουν.

Ο σώζων εαυτόν σωθείτω.

Αξιοκρατία

Ένας νέος τελειώνει το Λύκειο και δεν έχει καθόλου όρεξη για Πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του νέου, πλούσιος και δυναμικός πολιτικός με μεγάλη δύναμη στην κυβέρνηση, απειλεί τον γιο του: Δεν θέλεις να σπουδάσεις ρε τεμπελόσκυλο; Λοιπόν εγώ δεν συντηρώ κοπρίτες, γι' αυτό και θα δουλέψεις, κατάλαβες;

Έχοντας ισχυρή οικονομική και πολιτική θέση  ο πατέρας κινεί τα νήματα για να βρει μία θέση στον γιο του.

- Πατέρας: Ρε Παπακωνσταντίνου (Υπουργός), θυμάσαι τον γιο μου που τον έπαιζες στα γόνατά σου όταν ήταν μικρός; Λοιπόν, τέλειωσε το λύκειο και ο τεμπέλης δεν θέλει να σπουδάσει. Θα μπορούσες να του βρεις μια θέση να αρχίσει να δουλεύει, μήπως εν τω μεταξύ βρει το δρόμο του και αποφασίσει να σπουδάσει; Το θέμα είναι να βρεθεί κάτι που θα τον κάνει να δουλέψει σκληρά, να μήν κάθεται  και τα ξύνει... κατάλαβες;

- Θα μπορούσαμε να τον κάνουμε Γενικό Γραμματέα του ΕΟΤ με καμμιά 20.000 το μήνα, λέει ο Παπακωνσταντίνου

-Τι λε ρε Παπακωνσταντίνου, αυτό είναι υπερβολικό. Δεν έχει πάει ούτε φαντάρος

- Και λοιπόν, δεν θα είναι ο πρώτος και μετά το στρατό θα δούμε.  

- Θέλω να αρχίσει από χαμηλά. Με τέτοια τρελλά λεφτά αυτός ο τεμπέλης θα γίνει χειρότερος.

- Εντάξει, να τον κάνουμε τότε Γενικό Γραμματέα σε κανά Δήμο με καμμιά 15.000 το μήνα μισθός συν τα τυχερά.

- Τι λες ρε, τρελλός είσαι ?

- Γιατί, δεν σ’ αρέσει; Έχει σκληρή δουλειά αλλά και καλή εξέλιξη. Ξέρω ένα ΓΓ ας πούμε που έγινε καναλάρχης και εφοπλιστής

- Ρε Παπακωνσταντίνου αυτός μόλις έβγαλε το Λύκειο. Θέλω να κοπιάσει λίγο, θέλω να κουραστεί, να θελήσει να σπουδάσει. Χρειάζεται μια δουλειά πιο συμμαζεμένη, πιο σεμνή.

- Εντάξει, θα τον βάλουμε σε κανά δυο διοικητικά συμβούλια, θα τριφτεί, θα μάθει. Κι εγώ έτσι ξεκίνησα.

- Οοοοοχι ρε Παπακωνσταντίνου. Θέλω μια δουλειά με 600-700 ευρώ.

- Μα  τι λές τώρα, αυτό είναι αδύνατο.

- Αδύνατο; Γιατί ρε Παπακωνσταντίνου;

- Γιατί αυτές οι θέσεις δίνονται αξιοκρατικά και μόνο με διαγωνισμό και χρειάζεται να έχει βιογραφικό κάποιου επιπέδου, με εξαιρετικές γνώσεις δύο γλωσσών, τουλάχιστον ένα master ή PhD στο εξωτερικό, θέληση να δουλεύει υπερωρίες άνευ αποδοχών, και φυσικά προϋπηρεσία. Φίλε μου είναι  αδύνατον να βρω μια θέση των 600 ευρώ ακόμα και για τον γιό μου. 

Καλημέρα σε όλους

Το μικρό ψάρι στο διαδικτυακό ωκεανό χαιρετά τους καρχαρίες και χαίρεται την ανωνυμία του