Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011

Γνωστική ασυμφωνία


Τι γίνεται όταν η πραγματικότητα διαφωνεί με τις απόψεις μας; τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Είναι εμπειρικά γνωστό από τα πολύ παλιά χρόνια. Ο Αίσωπος λέει μια ιστορία για μια αλεπού που προσπαθεί μάταια να φτάσει κάτι σταφύλια κι όταν δεν τα καταφέρνει λέει ότι δεν αξίζουν τον κόπο, είναι ξινά. Στην ψυχολογία το λένε γνωστική ασυμφωνία (Cognitive dissonance) και κάνουν πειράματα και μελέτες. Πάνω κάτω σημαίνει ότι για τον άνθρωπο είναι ενοχλητικό να βρίσκεται σε δυσαρμονία με αυτά που πιστεύει κι έτσι κάνει τις αναγκαίες προσαρμογές, συνήθως προσπαθώντας να υποτιμήσει, διαστρέψει, διαστρεβλώσει, αγνοήσει την πραγματικότητα (αυτά που βλέπει, ακούει, μαθαίνει, ζεί), να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για να σώσει όσο μπορεί αυτά που πιστεύει.

Κάποια στιγμή φτάνουμε βέβαια εντελώς στην άκρη, ο κόσμος ολόκληρος γκρεμίζεται όμως για τους αληθινούς πιστούς αυτό είναι μια ακόμα επιβεβαίωση της πίστης τους έναντια σε όλους τους πειρασμούς και τους πράκτορες του εχθρού που τους επιβουλεύονται. Οσοι βέβαια χάνουν την πίστη τους άγονται και φέρονται σ' ένα σκάφος που κλυδωνίζεται μέχρι να αναντραπεί ή να βρουν μια καινούργια πίστη και το σκάφος μια καινούργια ισορροπία. 

Σπανίως και ενίοτε βέβαια υπάρχουν και μερικοί  άνθρωποι που είναι ίσως λίγο περισσότερο ψύχραιμοι, που  σίγουρα προσπαθούν να είναι περισσότερο λογικοί παρά πιστοί αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να τους ξεχωρίσεις. 

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

30 χρόνια πασοκ


Πριν 30 χρόνια το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε τις εκλογές. Ο πατέρας μου πίστευε ότι εκείνο το βράδυ θα γίνουν φασαρίες, θα σκοτωθεί κόσμος, η δεξιά δεν αφήνει την εξουσία τόσο εύκολα παιδί μου. Τελικά η δημοκρατία είχε ήδη έρθει στην Ελλάδα και δεν άνοιξε μύτη. Στα επόμενα 30 χρόνια το ΠΑΣΟΚ ήταν κυβέρνηση τα 22 χρόνια. Και είμαστε τώρα, εδώ, σήμερα. 

Τρία καλά παιδιά από το ΠΑΣΟΚ έγραψαν ένα κείμενο για την κατάσταση των πραγμάτων. Αν ήταν έκθεση στο σχολείο θα ήταν εξαιρετική. Όμως αυτά τα παιδιά είναι υπουργοί. Δεν είναι αντιπολίτευση, δεν είναι στο καφενείο, είναι στην κυβέρνηση. Δεν ετοιμάζονται για τις προγραμματικές: είναι δύο χρόνια σε αυτή την κυβέρνηση κι ακόμα λένε τι θάπρεπε να γίνει και τι θα κάνουν. Κι όλα όσα φοβερά και τρομερά διαπιστώνουν αυτές ακριβώς οι κυβερνήσεις στις οποίες συμμμετέχουν τα αποφάσισαν και τα υπέγραψαν.

Και αυτά που διαπιστώνουν κι αυτά που παραλείπουν: από την φοροδιαφυγή μέχρι το νόμο για την ανευθυνότητα των υπουργών.

Σε αυτές τις συνθήκες λοιπόν διάφοροι δημοσιογράφοι αναλύουν εμβριθώς τι ακριβώς σημαίνει το άρθρο για το όλον πασοκ και τι σημαίνει για την μεταπαπανδρεϊκή εποχή η νέα τρόικα και τρίχες κατσαρές σε αναλύσεις που γράφονται με υψηλό αίσθημα ευθύνης και απύθμενη πολιτική σκέψη. 
 

 

Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

Η κατάσταση των πραγμάτων


Χρόνια τώρα συμβαίνει το εξής: τα παιδιά που οι καθηγητές κρίνουν ικανούς να αποφοιτήσουν από το Λύκειο παίρνουν σωρηδόν τεσσάρια και πεντάρια (απο τους ίδιους ακριβώς καθηγητές) στις πανελλαδικές. Μόνο σε μένα φαίνεται παράξενο αυτό. Κάποια στιγμή η Μαριέτα Γιαννάκου ως Υπουργός ΑΕΙ είπε ότι δεν μπορεί να δέχεται ανθρώπους που γράφουν κάτω από την βάση. Δεν υπήρξαν και σπουδαίες αντιρρήσεις: όχι, που τα κωλόπαιδα θα κάνουν φοιτητική ζωή με τεσάρια και πεντάρια. Χρειάστηκε να φτάσει Πάσχα για να αρχίσουν οι αντιδράσεις: τα δικά τους σπίτια θα έμεναν ξενοίκιαστα, όλα αυτά τα τεσάρια και τα πεντάρια πληρώνουν τις δικές τους καφετέριες, μπάρ, σουβλατζίδικα.

Σε απλά ελληνικά έχουμε ξεχάσει να σκεφτόμαστε. Η διάρκεια και το βάθος της σκέψη μας δεν μπορεί να ξεπεράσει το τηλεοπτικό χρόνο που διατίθεται για την είδηση και μένει προσκολημμένη στα όρια της εκφώνησης της είδησης χωρίς να είναι σε θέση να αντιληφθεί όλο το θέμα, τι είναι και πως σχετίζεται με όλη την υπόλοιπη ζωή, με ποιά σειρά και ποιές προτεραιότητες. 

Λόλα, να ένα δεύτερο παράδειγμα: στις εκλογές για καινούργιο αρχηγό στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία ΟΛΟΙ οι υποψήφιοι πήραν σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό στην έδρα τους, στον τόπο καταγωγής τους. Η ερώτηση είναι εξαιρετικά απλή: ποιός νομίζετε ότι είναι καλύτερος για αρχηγός του κόμματος. Σε ποσοστό 25% (αν θυμάμαι καλά τον υπολογισμό που είχα κάνει τότε) απαντούν ο ντόπιος. Ουάου!

Γι αυτό λοιπόν: Αν νομίζετε ότι η κυβέρνηση είναι αναποτελεσματική και δεν έχει ηθικό υπόβαθρο γι αυτά που κάνει τότε ρίξτε την (είπε ο Υπουργός των Οικονομικών). 


Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Γομάρια

Αν οι βουλευτές βρίζονταν μεταξύ τους, αν πήγαιναν στις συνεδριάσεις ξυπόλητοι ή με βατραχοπέδιλα, αν την ώρα της συζήτησης άνοιγαν το τάπερ με το φαγητό αλλά η νομοθεσία της χώρας είναι απλή και κατανοητή, χωρίς "αντικαθίσταται το τρίτο εδάφιο της τέταρτης παραγράφου του πέμπτου άρθρου" σε ένα λαβύρινθο προσθαφαιρέσεων... αν η εκτελεστική εξουσία εφαρμόζει την νομοθεσία που ψηφίζει η Βουλή .... η Δημοκρατία θα ήταν προσβεβλημένη;  

Δημοκρατία είναι να μιλάμε ήρεμα και χαμηλόφωνα, να φοράμε γραβάτα, να έχουμε ένα εικονικό προϋπολογισμό και ουδέποτε να κάνουμε απολογισμό; 

Ένα άδειο κέλυφος έμεινε από τη δημοκρατία μας ...   

Η Τράπεζα της Ανατολής

Η περίφημη μετοχή της Τράπεζας Ανατολής δεν αντιστοιχεί σε κάτι που υφίσταται και είναι διαπραγματεύσιμο σε κάποιο χρηματιστήριο· όσες μετοχές και νάχεις στα χέρια σου δεν μπορείς να διεκδικήσεις μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο. Ήταν μετοχή μιας Τράπεζας που εξαφανίστηκε πριν από 80 χρόνια. Οι μέτοχοι έπρεπε να αποζημιωθούν, πιθανόν να υφίσταται ακόμα δικαίωμα αποζημίωσης. Κάποιοι άνθρωποι κάθισαν και υπολόγισαν ότι αυτό το δικαίωμα αποζημίωσης ανέρχεται στο ποσό των 670 δις ευρώ ανά μετοχή. 

Ας υποθέσουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν δίκιο και έχουν δικαίωμα να παίρνουν αυτά τα λεφτά, ότι η Εθνική Τράπεζα τους τα χρωστάει. Τα έχει αυτά τα λεφτά η Εθνική Τράπεζα; Φαντάζομαι ότι αν πραγματικά τα είχε η Εθνική θα τα είχαμε φάει τα προηγούμενα χρόνια. Αν τυχαίνει να τα έχει ακόμα  η Εθνική, κατά πάσα πιθανότητα μπορεί να τα πάρει ο Βενιζέλος που ορίζει το ΔΣ, ας πούμε έναντι ομολόγων, χωρίς να χρειάζεται τις  μετοχές. Τα έχει λοιπόν αυτά τα λεφτά η Εθνική Τράπεζα; Αν δεν τα έχει στο κεμέρι της, ... ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. (πάντα με την  προϋπόθεση ότι υπάρχει υποχρέωση αποζημίωσης και ότι το ύψος  της αποζήμιωσης έχει υπολογιστεί σωστά). 

Με την ευκαιρία, αν χρεωκοπήσουν τα ταμεία τι δικαιούμαι για  τις ασφαλιστικές εισφορές που έδινα όλα αυτά τα χρόνια και είναι πλέον χωρίς αντίκρυσμα και από ποιον ζητάω την αποζημίωση;  

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

Ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και αναίσθητοι νταβατζήδες

Το τελος ακινήτων είναι ένας φόρος που φτάνει σε όλους· ακόμα κι αν δεν είναι οι πραγματικοί οφειλέτες, πρέπει να πληρώσουν και να τα βρουν με αυτούς που χρωστάνε.
Πριν μερικές μέρες αυτό το κράτος δημοσίευσε ένα κατάλογο με οφειλές χιλιάδων ή εκατομύριων ευρώ, με οφειλές που γίναν σιγά - σιγά χιλιάδες και εκατομμύρια ευρώ. Οφειλές εταιρειών (μερικές έχουν κλείσει εδώ και χρόνια) όχι όμως και προσώπων γιατί θα θιγούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.
Με το τέλος ακινήτων, για μερικές εκατοντάδες ευρώ θα σου κόβουν το ρεύμα, που δεν είναι ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και δεν θίγεται κάποιος. Η ακραία εκδοχή είναι ο ιδιοκτήτης να μην έχει πληρώσει ποτέ εφορία και ο ενοικιαστής να μην έχει ρεύμα γιατί δεν μπορεί να το πληρώσει.
Ο Βοσκόπουλος χρωστάει χρόνια και χρόνια και η υπόθεση δεν λέει να τελειώσει αλλά να που η Πολιτεία βρήκε τον τρόπο να βάλει το χέρι της στην τσέπη και του πιο φτωχού κι αν δεν βρει λεφτά θα του κόψει το ρεύμα.